تبلیغات خدایا
از این همه موجودات که گاه تفاخر کنند و گاه اجتناب، تویی که هر لحظه بی هیچ منتی با منی و هر لحظه منی، تویی که از چشم من هم بر من مینگری، تویی که راز درونم را می دانی، تویی که خطایم را می بینی و عجب در این است که در گاه خطا نیز با منی
ولی
ولی خدایا من چه می کنم۱؟! آیای من هم بی منت با توام؟!؟ آیا من هم از چشم تو می بینم؟!؟ آیا من هم راز نگفته ات را می دانم؟!؟ آیا من هم به گاه خطایم تو را می بینم؟!؟
خدایا این چه حالیست؟!؟ این چه عبدیست که تو را نمی بیند که اگر می دید چگونه عصیانت می کرد!
خدایا! مگر به فضل و رحمت بی کرانت